ភាពខុសគ្នារវាងកំណែនានារបស់ "កំនាព្យខ្មែរ"

គ្មាន​ចំណារពន្យល់ការកែប្រែ
'''កំនាព្យ​'''គឺ​ជា​កម្រង​ពាក្យសំដី ដែល​មាន​ការ​ចាប់​ចុងចួន​ពិរោះ​រណ្តំ​ណែងណង មានឃ្លា មានល្បះ និងមានកម្រិតចំនួនព្យាង្គ​ជា​កំណត់... កើតចេញ​ពី​ទឹកចិត្ត​រំភើប និងធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ផង​រំភើប​ជាមួយ។
 
ឧទាហរណ៍ ៖
:{| border=0 align=center cellpadding=4 cellspacing=0 width=60% style="margin: 0.5em 0 1em 1em; background: #ffffff; border: 2px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 100%;"
|-
|កាច់​ធ្មុង​ច្រក​ស្មុក || ដើរ​ចូល​ក្នុង​ស្រុក || ធ្វើ​ឫក​អាចារ្យ
|-
|ភូត​ភរ​ប្រជា || បាន​ច្រើន​កាលណា || ពាក់ធ្មុង​សង្ហារ
|-
| || សាហាវ​លើសដើម។ ||
|-
|ខ្មែរ​អឺយរឿងពិត || ខ្មែរ​តោង​ពិនិត្យ || គិតគ្រប់​ដង្ហើម
|-
|ខ្មែរបីលានប្លាយ || ស្លាប់​ឈាមសើមៗ || កុំ​ភ្លេច​រឿង​ដើម
|-
| || ស្នាដៃ​ប៉ុលពត។ ||
|-
|}
​កំណាព្យ​កាព្យឃ្លោង​ ដូនតា​យើង​ប្រើ​សំគាល់ឬ​ចង្អុល​បង្ហាញ​ពី​លក្ខណៈ​ដ៏ល្អ​របស់​កំណាព្យខ្មែរ ដែល​ចេញ​​ពី​ទឹកដៃ​ដ៏ប៉ិនប្រសប់​របស់​កវី គឺថា​កំណាព្យ​នោះ​ទាំង​រូបភាព ទាំងខ្លឹមសារ មានសម្ផស្ស និងសោភ័ណ រណ្តំ​បត់បែន ឃ្លោង​បញ្ឆិត​បញ្ឆៀង មិន​ត្រង់​ស្តូក ប៉ុន្តែ​មាន​ន័យ​គ្រប់​គ្រាន់។
 
ឧទាហរណ៍៖
:{| border=0 align=center cellpadding=4 cellspacing=0 width=60% style="margin: 0.5em 0 1em 1em; background: #ffffff; border: 2px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 100%;"
|-
|សូរិយាល្ងាចថ្ងៃ || សូរិយាល្ងាចថ្ងៃ || ទន្សោងគោព្រៃ || រកស៊ីជើងភ្នំ។
|-
|ស៊ីតូចដោយតូច || ស៊ីធំដោយធំ || រកស៊ីជើងភ្នំ || ផឹកទឹកដងអូរ។
|-
|ស៊ីផឹករួចហើយ​ || ប្រជល់គ្នាវរ || សុទ្ធតែឡើងក || អួតអាងកម្លាំង។
|-
|}
តួយ៉ាង​ដូច​អត្ថបទ​កំណាព្យ​ជា​ឧទាហរណ៍​ខាង​លើ​នេះ​មាន​ន័យ​ពីរ​៖
 
*១​ - ន័យត្រង់ ៖ និយាយ​ពី​សកម្មភាព​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ទន្សោង​គោ​ព្រៃ
 
*២ - ន័យ​បញ្ឆិត​បញ្ឆៀង ៖ រៀបរាប់​ពី​ការ​ប្រកាប់​ប្រចាក់​គ្នា របស់​ពួក​ពុករលួយ​ពាលា​អាវ៉ាសែ ស៊ី​សំណូក សូក​ប៉ាន់ ក្នុង​គ្រប់​ជំនាន់។
 
ហេតុ​ហ្នឹង​ហើយ ទើប​ដូនតា​យើង​និយម​ប្រើ​ពាក្យ​ថា កំណាព្យ កាព្យ​ឃ្លោង​យ៉ាង​ដូច​នេះ។
 
តើកំនាព្យនិងកម្រងកែវខុសគ្នាបែបណា? កម្រងកែវ​គឺ​ជា​កម្រង​ពាក្យ​សំដី ដែល​មាន​ការ​ចាប់​ចុង​ចួន ទាក់ទង​ពិរោះ​រណ្តំ​ណែងណង​ដែរ ប៉ុន្តែ​មិន​មាន​កម្រិត​ឃ្លា ឬល្បះ ឬក៏​ចំនួន​ព្យាង្គ​ជា​កំណត់​ទេ។
 
ឧទាហរណ៍៖
 
<blockquote>
''មេឃ​ប្រែ​​ស្រឡះ ពពក​ដេរដាស​ប្រែ​ជា​ស ស្លឹកឈើ​ប្រែ​ពណ៌​ខៀវ​ស្រស់​ល្អ ត្រូវ​ជំនោរ​កំដរ​បក់​រវិចៗ ចាំង​រំលេច​ពន្លឺ​សុរិយា​ភ្លឺ​ភ្លេកៗ​ដូច​សុវណ្ណ បក្សី​ទាំងគូៗ​ស្រែក​ច្រៀង​ឆ្លើយឆ្លង​យ៉ាង​រញៀវ​ខ្ញៀវខ្ញា ហោះហើរ​ឆ្វាត់ឆ្លែង​ប្រឡែង​លើ​វេហា លើ​ព្រឹក្សា​ ហាក់​អបអរ​ជូនពរ​ខ្ញុំ​និង​នាង​កំពុង​ធ្វើ ដំណើរ​តាម​ផ្លូវ​យ៉ាង​សុខ​មនោរម្យ។''
</blockquote> (ដក​ស្រង់​ពី​រឿង “មិនទាន់អស់ចង់”)
 
== ប្រវត្តិកំនាព្យខ្មែរ ==
''អត្ថបទពេញលេញនៅ [[ប្រវត្តិកំនាព្យខ្មែរ]]''