ភាពខុសគ្នារវាងកំណែនានារបស់ "ពន្លឺនាវាត្រៃលក្ខណ៍ វគ្គទី៨"

គ្មាន​ចំណារពន្យល់ការកែប្រែ
No edit summary
 
{{វិបស្សនាធុរៈ}}
====ពន្លឺនាវាត្រៃលោក និងនាវាត្រៃលក្ខណ៍ វគ្គទី៨====
==វិបស្សនាបញ្ហាធម្មបរិយាយ វគ្គទី៨==
[[រូបភាព:Galleon.jpg]]
 
<br><br>
:នឹងសំដែងអំពីតណ្ហាខាងក្រៅ១៨តទៅទៀត ។ បើចិត្តត្រេកអរនឹងរូប តួចិត្តដែលត្រេកអរនោះជា កាមតណ្ហា រូបនោះជា កាមភព១ ។ បើចិត្តជាប់នឹងរូប តួចិត្ត
 
តួចិត្តដែល មិនចង់នោះ ជាវិភវតណ្ហា ធម្មារម្មណ៍នោះជា អរូបភព១ ។ ក្នុងធម្មារម្មណ៍១ មានភព៣ មានតណ្ហា៣ មានឧបាទាន៣ មានទិដ្និ២ ។
<br><br>
:បូករួមតណ្ហាខាងក្នុង១៨ និងខាងក្រៅ១៨ ត្រូវជា៣៦ ។ តណ្ហាទាំង៣៦នេះ តែងកើតឡើង ផ្លាស់ប្តូរគ្នាជាធម្មតា ។ ត្រង់ដែលផ្លាស់ប្តូរគ្នា ម្តងៗនេះហើយ ដែល
 
 
នោះ ជាអតីតវិញ អនាគតមិនទាន់ មានមកដល់ ។ តណ្ហានេះចាត់ទុកជា អតីត៣៦ អនាគត៣៦ បច្ចុប្បន្ន៣៦ រួមទាំងអស ត្រូវជា១០៨ ។
<br><br>
:ជាតិកើតមានព្រោះភព ភពកើតមានព្រោះឧបាទាន ឧបាទានកើតមានព្រោះតណ្ហា តណ្ហាកើតមានព្រោះវេទនា វេទនាកើតមានព្រោះផស្សៈ ផស្សៈកើតមាន
 
ទាំង១៦នេះកើតឡើង ហើយ ភ្លើងទុក្ខនិងភ្លើងកិលេស ក៏កើតឡើង តៗគ្នាជាប់មិនដាច់ ដូចន័យដែលមាន សេចក្តីអធិប្បាយ ទៅខាងមុខនេះ ។
<br><br>
:ភ្លើងកិលេស ដែលកើតឡើង តៗគ្នានោះដូច្នេះគឺ សំយោជនៈ១០ កិលេស១០ មិច្ឆត្តធម៌១០ លោកធម៌៨ មច្ឆរិយៈ៥ វិបល្លាស៣ គន្ថៈ៤ អគតិ៤ អាសវៈ៤ ឱឃៈ៤
យោគៈ៤ នីវរណៈ៥ ឧបាទាន៤ បរាមាសៈ១ អនុសយៈ៧ មលៈ៣ អកុសលកម្មបទ១០ អកុសលចិត្តុប្បាទ១២ ។
<br><br>
:សំយោជនៈ១០ គឺ
 
::*'''អវិជ្ជា''' សេចក្តីល្ងង់ខ្លៅ១ ។
<br><br>
:កិលេស១០នោះ គឺ
 
:::*អនោតប្បំ ធម្មជាតិមិនខ្លាច ឬមិនតក់ស្លុត នូវអំពើទុច្ចរិត១ ។
<br><br>
:មិច្ចត្តធម៌១០នោះគឺ
 
:::*១០- មិច្ឆាញាណ ដឹងខុស ។
<br><br>
:លោកធម៌៨នោះគឺ
 
:::*៨-បសំសា សរសើរ ។
<br><br>
:មច្ឆិរិយៈ៥នោះគឺ
 
:::*៥-ធម្មមច្ឆរិយៈ កំណាញ់ធម៌ ។
<br><br>
:គន្ថៈ៤នោះគឺ
 
:::*៤-ឥទំភិនិវេសកាយគន្ថៈ ចំណងកាយ គឺសេចក្តីសំគាល់ ថារបស់នេះពិត ។
<br><br>
:វិបល្លាស៣នោះគឺ
 
:::*៣-ទិដ្និវិបល្លាស យល់ខុស ។
<br><br>
:អគតិ៤នោះគឺ
 
:::*៤-ភយោគតិ លំអៀងព្រោះភ័យខ្លាច ។
<br><br>
:អាសវៈ៤នោះគឺ
:::*៤-អវិជ្ជាសវៈ តម្រាំគឺអវិជ្ជា សេចក្តីល្ងង់ ។
<br><br>
:ឱឃៈ៤នោះគឺ
:::*៤-អវិជ្ជោឃៈ អន្លង់គឺអវិជ្ជា ។
<br><br>
:នីវរណៈ៥នោះគឺ
:::*៥-វិចិកិច្ឆា សេចក្តីសង្ស័យមិនដាច់ស្រេច ។
<br><br>
:ឧបាទាន៤នោះគឺ
:::*៤-ទិដ្នុបាទាន ការប្រកាន់ខ្ជាប់ ក្នុងការយល់ឃើញ ។
<br><br>
:បរាមាសៈ១ គឺមិច្ឆាទិដ្និ ។
<br><br>
:អនុសយៈ៧នោះគឺ ១-កាមរាគានុសយៈ ២-ភវរាគានុសយៈ ៣-បដិឃានុសយៈ ៤-មានានុសយៈ
 
:អកុសលចិត្តុប្បាទ១២នោះគឺ លោភមូល៨ ទោសមូល២ មោហមូល២ ត្រូវជា១២ ។
<br><br>
:ភ្លើងកិលេសដែលកើតឡើងតៗគ្នាដូច្នេះនេះ គឺមកតែអំពីអវិជ្ជានិងសង្ខារ ជាបច្ច័យឲ្យកើតឡើង នៅក្នុងបដិច្ចសមុប្បាទដដែល ។ នែសញ្ញា និងវិញ្ញាណ !
 
កំណើត ឲ្យក្លាយទៅកើត ជាប្រេត-នរក-តិរច្ឆាន-អសុរកាយ សោយនូវសេចក្តី ទុក្ខវេទនា រកទីបំផុតគ្មាន ។
<br><br>
:សត្វទាំងអស់ វិលកើតវិលស្លាប់រាប់មិនអស់ នៅក្នុងភពតូចនិងភពធំ ហេតុមកតែអំពី អវិជ្ជាខ្ទប់មុខ ឲ្យងងឹតងងល់ងប់ដូចយប់ ដូចមនុស្សខ្វាក់ លលើធ្វើលលាក់
 
នោះវិនាស ព្រាត់ប្រាសទៅ នេះជាតួវិភវតណ្ហា ។ វិភវតណ្ហានេះ ប្រកបដោយ ឧច្ឆេទទិដ្និ ។ នែសញ្ញា វិញ្ញាណ! អ្នកស្តាប់ហើយ វិនិច្ឆ័យដោយខ្លួនឯង ចុះរឿងទាននេះ ។
<br><br>
:ខ្ញុំទាំងពីរនាក់ស្តាប់បានជាក់ច្បាស់ណាស់ ថាធ្វើទានប្រកបដោយញាណសម្បយុត្ត ទើបបានមហាកុសល៨ ខ្ញុំដឹងច្បាស់ថាខ្ញុំជាបុថុជ្ជន គ្មានញាណសម្បយុត្ត
 
ពិតជានៅក្នុង នាវាត្រៃលោក ប្រាកដណាស់ព្រះអង្គ ។ ចុះធ្វើទានដូចម្តេច ទើបបានទៅនៅក្នុង នាវាត្រៃលក្ខណ៍? ។
<br><br>
:អើសញ្ញា វិញ្ញាណ! អ្នកចាំស្តាប់ចុះ ធ្វើទានប្រកបដោយ សោមនស្សសហគត ញាណសម្បយុត្ត ទើបបានទៅនៅ ក្នុងនាវាត្រៃលក្ខណ៍ ។ ចុះញាណសម្បយុត្ត
:(សូមអានបន្តទៅវគ្គទី៩)
 
:[http://visuddhi7.com/meditation/Navatrilakkhana.PDF PDF format for printer]
:[[ពន្លឺនាវាត្រៃលក្ខណ៍ វគ្គទី៧]]
:[[ពន្លឺនាវាត្រៃលក្ខណ៍ វគ្គទី៦]]
:[[ពន្លឺនាវាត្រៃលក្ខណ៍ វគ្គទី៥]]
:[[ពន្លឺនាវាត្រៃលក្ខណ៍ វគ្គទី៤]]
:[[ពន្លឺនាវាត្រៃលក្ខណ៍ វគ្គទី៣]]
:[[នាវាត្រៃលក្ខណ៍​ វគ្គទី២]]
:[[ពន្លឺនាវាត្រៃលក្ខណ៍ វគ្គទី១]]
:[[ពន្លឺនាវាត្រៃលក្ខណ៍ ពាក្យប្រារព្ធ]]
[[ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ព្រះពុទ្ធសាសនា]]
[[ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វិបស្សនាធុរៈ]]
៣៤៩

កំណែប្រែ