ខេត្តស្រះកែវ

ខេត្តស្រះកែវ ( ថៃ : สระแก้ว , បញ្ចេញសំឡេង គឺជាខេត្តមួយក្នុងចំណោម ខេត្តទាំង ៧៦ ( ចង្វាត ) ហើយស្ថិតនៅ ភាគខាងកើតប្រទេសថៃ ខេត្តនេះមានចម្ងាយប្រហែល ២០០ គីឡូម៉ែត្រពីទីក្រុង បាងកក។ ខេត្តស្រះកែវមានព្រំប្រទល់ខាងជើងជាប់នឹងខេត្ត ខេត្តនគររាជ ខេត្តបុរីរម្យខាងកើតជាប់នឹងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា គឺខេត្ត ខេត្តបន្ទាយមានជ័យនិងខេត្តបាត់ដំបង ចំណែកឯខាងលិចជាប់នឹង ខេត្តប្រាជិនបុរី និង ខេត្តស្ទឹងជ្រៅ ខាងត្បូងជាប់នឹង ខេត្តចន្ទបុរី


ខេត្តស្រះកែវ គឺជាខេត្តខ្មែរដែលចំណុះអោយសៀមក្នុងអំឡុង សតវត្សទី១៨ ដល់ សតវត្សទី១៩។ ការដែលសៀមបានយកទឹកដីពីខ្មែរទៅគ្រប់គ្រងបានហើយ ខេត្តស្រះកែវ ត្រូវបានសៀមដាក់អោយជារដ្ឋបាលចំរុះរបស់ ខេត្តបស្ចឹមបុរី ដែលតាមសំនៀងនៃភាសាសៀមថា ខេត្តប្រាឈិនបូរី។ នៅឆ្នាំ១៩៩២ ខេត្តនេះត្រូវបានរដ្ឋអំណាចថៃផ្ដាច់ ៦ស្រុកនៃ ខេត្តប្រាឈិនបូរី(ខេត្តបស្ចឹមបុរី) ទៅជាខេត្តស្រះកែវ ដោយសារតែរឿងចង់បញ្ចូល ប្រាសាទស្ដុកកក់ធំ ចូលក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌភិភពលោក។ បើតាមសិលាចារឹកនៃប្រាសាទនេះ បានសរសេរថា ប្រាសាទស្ដុកកក់ធំ ស្ថិតនៅក្នុង ខេត្តស្រះកែវ នៃអាណាចក្រអង្គរ
បច្ចុប្បន្នប្រទេសថៃ(សៀម) បានដាក់ឈ្មោះ ខេត្តសាកែវ สระแก้ว ។

រដ្ឋបាលកែប្រែ

ប្រាសាទកែប្រែ

ប្រាសាទស្ដុកកក់ធំ

មើលផងដែរកែប្រែ