ស៊ីសុវត្ថិ កុសមៈ

ព្រះមហាក្សត្រិយានី ស៊ីសុវត្ថិ កុសុមៈ នារីរ័ត្នសេរីវឌ្ឍនា (ទ្រង់ប្រសូតថ្ងៃទី៩ ខែមេសា ១៩០៤ - ២៧ ខែមេសា ១៩៧៥) គឺជាព្រះមហាក្សត្រិយានីនិងសម្ដេចព្រះរាជអគ្គមហេសីនៃព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះ​នរោត្ដម សុរាម្រិត ព្រះមាតា នៃព្រះករុណាព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះនរោត្ដម សីហនុ ព្រះរាជធិតារបស់ព្រះករុណាព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស និង សម្ដេច​ព្រះ​រាជ​អគ្គ​មហេសីនរោត្តម កានវិមាន នរល័ក្ខទេវី|[១] [២]ព្រះអង្គត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារការងារសប្បុរសធម៌ និងការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ព្រះអង្គក្នុងការលើកកម្ពស់ការអប់រំ និងសុខុមាលភាពសង្គមនៅកម្ពុជា។ ព្រះអង្គក៏ជាអ្នកតស៊ូមតិដ៏រឹងមាំសម្រាប់សិទ្ធិស្ត្រី និងបានដើរតួនាទីយ៉ាងសកម្មក្នុងការលើកកម្ពស់ការអប់រំ និងការផ្តល់សិទ្ធិអំណាចដល់ស្ត្រី។

ព្រះមហាក្សត្រិយានី ស៊ីសុវត្ថិ កុសុមៈ នារីរត្នន៍សេរីវឌ្ឍនា
ព្រះមហាក្សត្រិយានី ស៊ីសុវត្ថិ កុសុមៈ នារីរត្នន៍សេរីវឌ្ឍនា
សម្ដេច​ព្រះបរមរាជិនីនាថកម្វុជទេឝ
រជ្ជកាល២០ មិថុនា ១៩៦០ – ៩ តុលា ១៩៧០
អង្គមុន ព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះ​ នរោត្ដម សុរាម្រិត
អង្គក្រោយរបបរាជានិយមត្រូវបានលុបចោល
ចេង ហេង (ជាប្រធាន សាធារណរដ្ឋខ្មែរ)
រាជានុសិទ្ធិនរោត្តម សីហនុ
ចេង ហេង
សម្ដេច​ព្រះ​រាជ​អគ្គ​មហេសីនៃព្រះមហាក្សត្រកម្វុជទេឝ
ការកាន់កាប់២ មីនា ១៩៥៥ – ៣ មេសា ១៩៦០
រាជាភិសេក៦ មីនា ១៩៥៦
ប្រសូត៩ មេសា ១៩០៤
ភ្នំពេញ, កម្ពុជា, សហភាពឥណ្ឌូចិន
សុគត27 April 1975(1975-04-27) (អាយុ 71 ឆ្នាំ)
ប៉េកាំង, សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន
រាជពន្ធភាព ព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះ​នរោត្ដម សុរាម្រិត
រាជបច្ឆាញាតិព្រះករុណាព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះនរោត្ដម សីហនុ
ព្រះនាម
ស៊ីសុវត្ថិមុនីវង្ស កុសុមៈ នារីរ័ត្នសេរីវឌ្ឍនា
វង្សរាជវង្សស៊ីសុវត្ថិ (ដោយកំណើត)
រាជវង្សនរោត្ដម (ដោយរៀបអភិសេក)
បិតាព្រះករុណាព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស
មាតាសម្ដេច​ព្រះ​រាជ​អគ្គ​មហេសីនរោត្តម កានវិមាន នរល័ក្ខទេវី|
សាសនាពុទ្ធសាសនាថេរវាទ

នៅពេល​សោយ​ទិវង្គត​របស់​ ព្រះបាទស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស​ នៅឆ្នាំ​១៩៤១ ព្រះបាទនរោត្តមសីហនុ​បាន​ឡើងគ្រងរាជ្យ។ នៅឆ្នាំ ១៩៥៥ ព្រះបាទនរោត្តម សីហនុបានដាក់រាជ្យជំនួសឲ្យព្រះបិតារបស់ព្រះអង្គគឺ ព្រះបាទនរោត្តម សុរាម្រិត ដែលបានសោយរាជ្យបានប្រាំឆ្នាំ។ បន្ទាប់ពីការសោយទីវង្គតរបស់ ព្រះបាទនរោត្តម សុរាម្រិត(ស្វាមី) ព្រះនាងសុីសុវត្ថិ កុសមៈ បានរក្សាឋានៈជាព្រះមហាក្សត្រី និងបន្តមុខងារជានិមិត្តរូប និងតំណាងរាជាធិបតេយ្យ ខណៈពេលដែល ព្រះបាទនរោត្តមសីហនុបានឡើងកាន់តំណែងជាព្រះមហាក្សត្រ ប៉ុន្តែមានឋានៈជាព្រះអង្គម្ចាស់ជាជាងព្រះមហាក្សត្រ។ ផ្ទុយ​ទៅ​នឹង​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ចោទ​ប្រកាន់​ពេល​ខ្លះ ព្រះនាងមិន​ដែល​ជា​ព្រះមហាក្សត្រ​ទេ ព្រោះ​ការ​ស្នង​តំណែង​ជា​ស្ត្រី​ត្រូវ​បាន​ហាម​ឃាត់​ក្នុង​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ។ បន្ទាប់ពី រដ្ឋប្រហារឆ្នាំ ១៩៧០ ព្រះអង្គ(សុីសុវត្ថិ កុសមៈ)ត្រូវបានចាប់ខ្លួន ប៉ុន្តែបានរក្សាតំណែងរបស់ព្រះអង្គ មុនពេលត្រូវបានដកហូតឋានៈទាំងអស់ក្នុងអំឡុងពេលប្រកាសសាធារណៈរដ្ឋក្នុងខែតុលា ឆ្នាំ១៩៧០ ព្រះអង្គនៅតែស្ថិតនៅក្រោមការឃុំខ្លួនក្នុងព្រះបរមរាជវាំងរហូតដល់សុខភាពរបស់ព្រះអង្គធ្លាក់ចុះនៅឆ្នាំ១៩៧៣ ហើយព្រះអង្គត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យ ចូលរួមជាមួយកូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គនៅប្រទេសចិន។ ព្រះអង្គ បានសោយទិវង្គតនៅទីក្រុងប៉េកាំង នៅថ្ងៃទី២៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ដប់ថ្ងៃបន្ទាប់ពី ខ្មែរក្រហមវាយដណ្តើមយកទីក្រុងភ្នំពេញ។

ព្រះជីវប្រវត្តិ កែប្រែ

ឯកសារយោង កែប្រែ

កំណត់ កែប្រែ

  1. "Cambodian Queen is dead in Peking". The New York Times. 28 April 1975. Retrieved 5 June 2020.
  2. Jacobsen, Trudy (2008). Lost Goddesses: The Denial of Female Power in Cambodian History. NIAS Press. ល.ស.ប.អ. 978-87-7694-001-0. 

មើលផងដែរ កែប្រែ


មុនដោយ
សម្តេចព្រះអគ្គមហេសី មហាក្សត្រីយ៍ នរោត្តម កាញ្ចនវិមាន នរលក្ខណ៍ទេវី
ព្រះអគ្គមហេសីនំ នៃព្រះករុណា ព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស .
សម្ដេច​ព្រះ​រាជ​អគ្គ​មហេសីនៃព្រះមហាក្សត្រកម្វុជទេឝ តដោយ
សម្ដេច​ព្រះ​រាជ​អគ្គ​មហេសី ​នរោត្តម មុនីនាថ សីហនុ
ព្រះអគ្គមហេសីនំ នៃព្រះករុណា ព្រះបាទ​សម្ដេច​ព្រះ នរោត្ដម សីហនុ.